در روضه ها میبارم اوج طاعتم این است خاک کف پای حسینم عزتم این است  در این دهه یک شب نیایم روضه میمیرم سوگند در محشر که یوم الحسرتم این است دارایی ملک سلیمان را نمیخواهم من گوهری چون اشک دارم ثروتم این است آری مگر این اشکها شوید گناهم را تنها امید بخشش… بیشتر »

چرا ز یار در این قلبها نشانی نیست برای گفتن ناگفته ها زبانی نیست همیشه صاحب خانه نظر به در دارد فدای بی کسی اش هیچ مهمانی نیست دگر به خانه ی ما سر نمیزند آقا فضای خانه ی ما حیف آسمانی نیست برای هر کس و ناکس نفس زدیم اما نفس کشیدن ما صاحب الزمانی نیست… بیشتر »