خدا نوشته مرا از ازل برای حسین تمام دار و ندارم بُود فدای حسین به گور هم بروم قبر من حسینیه است که از زمان تولد شدم گدای حسین به چاه معصیت افتادم و نجاتم داد گرفت دست مرا هر زمان دعای حسین دو چشم دارم و این چشم های ناقابل خدا کند که بیفتد به زیر پای… بیشتر »

تا دلم از کرده‎های خویش نادم می‎شود بیشتر از پیش چشمم گریه لازم می‎شود اشک بال پر زدن در وادی معراج‎هاست گریه‎کن در روضه جبریل عوالم می‎شود شمع باشی یا که پروانه چه فرقی می‎کند سوخت هر کس که درونش عشق حاکم می‎شود هر که سنگ طعنه‎های خلق را تاب آورد حتم… بیشتر »