از فراقت چشم‎هایم غرق باران می‎‎شود ــــــــــــــــــــــــــــــــ عاشق هجران کشیده زود گریان می‎شود درد غفلت یک طرف درد جدایی یک طرف ــــــــــــــــــــــــ مشکلاتم یک به یک دارد فراوان می‎شود از خودم ناراضی‎ام از بس که دنیایی شدم… بیشتر »

ای که عمامه‎ی عزّت به روی سر داری ـــــــــــــــــــــ خُلق و خوی نبوی، صولت حیدر داری عصمتت فاطمی و غیرت تو عباسی ـــــــــــــــــــــــــــ آن‎چه خوبان همه دارند تو بهتر داری کاش چشمم به روی ماه تو روشن می‎شد ـــــــــــــــــــــ مثل اجداد خودت ج… بیشتر »

بیا ای دلیلِ دعایِ همه ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ و مقصودِ آقا بیایِ همه جدا هستی از ما و همراه ما ــــــــــــــــــــــــــــ غریبِ همه آشنایِ همه اگر از صدایم بدت آمده ــــــــــــــــــــــــــــــــــ صدایت زدم با صدای همه گره خورده… بیشتر »

با توبه‎ها دادی به من دو بال دیگر ــــــــــــــــــــــــــــــــ شرمنده‎ام کردی در استقبال دیگر التائبون العابدون الحامدون است ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ هر بار می‎گیرم ز قرآن فال دیگر گر که نیامرزیدی‎ام امشب بیامرز ــــــــــــــــــــــــ… بیشتر »

آمدم با تو سحرها حرف‎هایم را زدم ــــــــــــــــــــــــــــــ ناله‎های ربنا یا ربنایم را زدم بعد از این یک ماه هر چه شد دگر پای خودت ــــــــــــــ من برای بنده بودن دست و پایم را زدم حال میخواهی ببخشای یا که میخواهی نبخش ـــــــــــــــ من که هر شب… بیشتر »

روی لب پر توبه تبسم برسانید ــــــــــــــــــــــــــــــ ماندیم که ما را به تفاهم برسانید ای کاش که در پشت سلام من عاصی ـــــــــــــــــــ ما بین دعا گاه علیکم برسانید دوریم ز تسبیح و مناجات اقلا ـــــــــــــــــــــــــــــــ ما را به شب و گریه ی… بیشتر »

باز شب‎های آخر ماه است من و باری که مانده بر دستم ـــــــــــــــــــــــ منم آن جا مانده از شب قدر فرصت توبه رفته از دستم آمدم تا به خویش فهمیدم ماه رفته و دست من خالی ـــــــــــــــــــــــــــــــ قدر این سفره را ندانستم ناله ها می کشم ز بد حالی… بیشتر »

گفت پیغمبر که چون کوبی دری ـــــــــــــــــــــــــ عاقبت زان در برون آید سری ای خدا ایام طاعاتم گذشت ــــــــــــــــــــــــــــــــــ نیمه شب‎های مناجاتم گذشت روزهای روزه داری شب شده ـــــــــــــــــــــــــــ ماه رحمت جانب مغرب شده می‎رود شبها… بیشتر »

این که بر دوش خودش کوهی ز عصیان می کشد ــــــــــــــــــــــ خویش را در سایه سار اسم رحمان می کشد من همین اندازه که هستم کنارت کافی است ــــــــــــــــــــــــــــــــ طفل مهجور از پدر رنج فراوان می کشد یا رب از ستاری تو کس گناهم را ندید… بیشتر »