برکه ای بودم دلم را جلوه ی مهتاب برد سجده ام را فکر ابروی تو در محراب برد بگذر از من، بی وضو گاهی صدایت کرده ام مستی نامت چنین از خاطرم آداب برد رحمت بی انتها هستی و کشتی نجات دلبرا، دل از گنه کاران همین ارباب برد خواب دیدم بوسه ای می گیرم از شش گوشه ات… بیشتر »

ز آستان تو دورم دلم پر آشوب است گواه من به همین پلک های مرطوب است فقط به خاطر تو آبرو به من دادند چنان سگی که به اصحاب کهف منسوب است ز من مخواه صبوری کنم به پای فراق که صبر پای فراق تو کار ایوب است دعای خیر تو باعث شده زمین نخورم چقدر اینکه تو هستی کنار… بیشتر »