ز شوق یار ز پا و ز دست افتادم کنار سفره ی دلدار مست افتادم گهی به حال خوش خویش غبطه باید خورد که از تقرب او هر چه هست افتادم من آخر ای رفقا مست کربلا بودم چه شد که از شهدای الست افتادم هزار بار نشسته کنار من دلبر ولی همیشه من از این نشست افتادم به جای… بیشتر »