ز شوق یار ز پا و ز دست افتادم کنار سفره ی دلدار مست افتادم گهی به حال خوش خویش غبطه باید خورد که از تقرب او هر چه هست افتادم من آخر ای رفقا مست کربلا بودم چه شد که از شهدای الست افتادم هزار بار نشسته کنار من دلبر ولی همیشه من از این نشست افتادم به جای… بیشتر »

این ناله ها دوای درد عجیب من شد این زخم های کهنه یار و طبیب من شد یک عمر رفت و یک بار روی تو را ندیدم هجران بلای جان بود آخر حبیب من شد دور سرت بگردم عاشق زیاد داری لیلای من کجایی مجنون رقیب من شد هر کار نوکرت کرد به کار تو نیامد نفرین به کار دنیا کارش… بیشتر »