کشیدم از عذاب دوریت چه دردسرهایی گلاویزم ز هجرانت همیشه با خطرهایی به دریای غرور و کبر افتادم مرا دریاب عزیز فاطمه تو منجی درمانده ترهایی به دور سفره ی مهمانی تو پادشاهانند ولی دنبال سائل ها و اینگونه نفرهایی گناه از غفلت ما بود چوبش را شما خوردید ز دست… بیشتر »

این دل آلوده ام دلبر نمی خواهد مگر حضرت صاحب زمان نوکر نمی خواهد مگر بال پرواز مرا سوزاند نار معصیت مرغ دل تا بام دلبر پر نمی خواهد مگر غفلت از تو اوج بدبختی ما شد ای دریغ چاره ای این دردِ زجرآور نمی خواهد مگر راه گم کردم بیا یابن الحسن دستم بگیر ظلمت… بیشتر »

هر چند با این ادعا همت ندارم جز دیدن رخسار تو حاجت ندارم سرمایه ای که داده بودی رفته از دست دستان من خالی شد و فرصت ندارم بس که گناهانم تو را آزار داده در زندگی خواب خوش و راحت ندارم من حرمت نان و نمک ها را شکستم از هیچ کس غیر از خودم نفرت ندارم هر بار… بیشتر »

گر چه گداها وفایی ندارند کریمان گدا را محل می گذارند به بی آبرویی من رحم کردی و الّا گناهان من بیشمارند برای ظهور تو کاری نکردم خوشا دوستان تو که اهل کارند به جای سخن گفتن از وصل رویت چرا دوستانم به غیبت دچارند؟ بیا و ببین چهره شهر زخمی و آیینه ها محو… بیشتر »